Kendine İşaret Eden Yapı

Çoğu desen iddiası, tek bir gözleme, bir kez, tek bir açıdan yapılana dayanır. Bu öyle değil.

Burada sunulan matematiksel mimari, uyan sayıları arayarak inşa edilmedi. Anlamı takip ederek inşa edildi. Bu sistemdeki her ayet bağlantısı, herhangi bir hesaplama yapılmadan önce anlambilimle — iki ayetin sözlerinin teolojik olarak birbirine gerçekte ne söylediğiyle — başlar. Ancak bu bağlantı anlamla kurulduktan sonra matematik devreye girer. Sayılar ilişkiyi yaratmaz. Zaten var olanı doğrular.

Bu mimariyi ilginç tesadüfler listesinden ayıran şey, matematik uygulandığında ne olduğudur. Her hesaplama basitçe bir sayı döndürüp durmaz. Bir doğrulama döndürür — yapılan bağlantının doğru olduğunu doğrulayan bilinen bir sabit — ve aynı zamanda bir yön: sonucun kendisine kodlanmış, dizideki bir sonraki ayete işaret eden bir koordinat. Araştırmacı bir sonraki adımı seçmedi. Matematiği sağladı. Bu araştırmanın on yılı boyunca, zincir kendi kendini yönlendirdi.

Bu, sistemin kendine gönderme yapan özüdür: kendi çıktılarının bir sonraki girdileri haline geldiği, ayet ayet, ilerlerken kendi yolunu doğrulayan bir yapı — bir kez değil, her biri farklı bir çapa ayetine köklenmiş, her biri kendi başlangıç noktasından inşa edilmiş, her biri kendi araç kombinasyonunu kullanan on dört ayrı zincir aracılığıyla. Ve on dördü de bağımsız olarak aynı varış noktalarına ulaşır. Aynı koordinatlar. Aynı sabitler. Birbirlerinin yollarını bilmeden yürünen on dört farklı güzergâh, tek bir yerde birleşiyor.

Bu bağlantıların her biri, özel eğitim gerektirmeyen üç araçla herkes tarafından kontrol edilebilir: numaralandırılmış standart bir Kuran nüshası, bir güneş–ay takvimi dönüştürücüsü ve Arap geleneğinde bin yıldan fazla süredir kullanılan harf değerlerinin Ebced tablosu. Burada hiçbir şey imanla kabul edilmeyi istemez. Her adım, isteyen herkes tarafından elle tekrar yürünebilir.

Aşağıdakiler olasılık hakkında bir iddia değildir ve yazarın neyin önemli olduğuna dair yargısına güvenmenizi gerektiren bir argüman da değildir. Aynı on dört yolu kendiniz yürümeniz ve sizi nereye götürdüklerini görmeniz için bir davettir.

Dört Kehanet, Tek Bir Matematiksel İmza

Bu sitedeki belgeler, Kuran'dan alınan dört ayrı kehaneti izler; her biri, 3:81'de önceden bildirilen Ahit Elçisi Dr. Rashad Khalifa tarafından ilk kez ortaya çıkarılan 19 tabanlı matematiksel kod aracılığıyla tanımlanır ve açıklanır. Herhangi bir belgedeki hesaplamalarla ilgilenmeden önce, dördünün nasıl bir araya geldiğini görmek yardımcı olur.

1. Gizli Sır — MS 651'de, Sure 9'a iki ayet yanlış bir şekilde eklenmişti. 1985'te matematiksel kod onları ortaya çıkardı ve Kuran'ın gerçek ayet sayısını 6.234'e ve "TANRI" kelimesinin gerçek sayısını 2.698 = 19×142'ye geri döndürdü. Bu, kurucu keşiftir — kodun sonraki her şey hakkında konuşma yetkisini tesis edendir.

2. Duman — Sure 44, "acı verici bir ceza" getirecek "derin bir duman" uyarısıyla açılır [44:10-11]. Bu belgedeki matematiksel işaretler, bu kehaneti Kuran'ın matematiksel mucizesinin reddedilmesine bağlar ve düzinelerce bağımsız ayet aralığı hesaplaması yoluyla yakın vadede, 1454–1455 Hicri / 2032–2033 Miladi olarak belirtilen bir cezaya işaret eder.

3. Yecüc ve Mecüc'ün Dönüşü — 18:94 ve 21:96'da atıfta bulunulan Yecüc ve Mecüc'ün, ayet sayısı simetrisiyle (Sure 18'in sonuna 17 ayet, Sure 21'in sonuna 17 ayet) 1700 Hicri / 2271 Miladi'de yeniden ortaya çıkacağı gösterilir.

4. Dünyanın Sonu — 18:25'in şifresi ["üç yüz yıl, dokuza eklenmiş"] Elçi'ye tarihin vahyedildiği yıla [1400 Hicri] eklendiğinde, kod 1709 Hicri'yi dünyanın son yılı olarak tesis eder ve Son, 1710 Hicri / 2280 Miladi'ye girildiğinde gelir — her ikisi de 19'un tam katıdır.

Bu dört bulgunun her biri aynı üç araca dayanır: ayet aralığı sayımları, güneş/ay takvimi dönüşümü ve Arap harflerinin Ebced değerleri — ve her biri aynı şekilde inşa edilir. Bir ayet bağlantısının teolojik anlamı önce sözlerin kendisinden tesis edilir; matematik ikinci olarak, onu doğrulamak için uygulanır. Her hesaplama, saymayı yapmaya istekli herkes tarafından bağımsız olarak kontrol edilebilir.

Birlikte, bu dört kehanet aynı hikâyenin başlangıcını ve sonunu kapsar: zaten tamamlanmış bir kutsal metni doğrulamak için gönderilen bir doğrulayıcı elçi, bu doğrulamayı reddedenlere iletilen bir uyarı ve MS 651'den 2280'e uzanan, baştan sona aynı sayıyla mühürlenmiş bir zaman çizelgesi: 19.